Een relaxed weekendje Hampi

 

Ik ben afgelopen weekend samen met Anouk naar Hampi geweest.  We hadden dit weekendje al een aantal weken geleden gepland en voor Anouk was het heel lastig om het te verschuiven vanwege de overstromingen hier in Karnataka. Het gebied rondom Hampi en Hospet was namelijk zwaar getroffen door de regenval van een dikke week geleden. Vele dorpjes zijn helemaal weggevaagd en ook mijn stagebegeleider hier, zei dat het niet echt verstandig was om te gaan omdat de weg er naar toe ook ontzettend slecht zou zijn.

De reis naar Hampi zelf was weer spannend hoor haha. Ik zou om 11 uur ’s avonds met de bus vanuit Bangalore Bus Station in een keer naar Hampi rijden. Dus rond 9 uur dacht ik, ik ga eens naar buiten, zoek een riksja die me naar het station kan brengen voor een niet al te achterlijk hoge prijs en dan komt het wel goed.... Maar dit is India, hier gebeurt altijd wel iets onverwachts... Dit keer werd me duidelijk dat ze na 9 uur ’s avonds geen ritjes meer maken naar de stad, want dan is het voor hun onmogelijk om nog mensen mee terug naar Sahakaranagar (de wijk waar ik nu woon) te brengen. Er was wel één riksjadriver zo aardig om me te vertellen waar ik dan de stadsbus moest pakken naar het busstation. Ik daar met wat mensen gepraat en uiteindelijk ben ik in de goede bus gestapt en voor nog geen 15 cent naar het station gereisd, terwijl een riksjaritje normaalgesproken ’s avonds al gauw 2-3 euro kost.

Op het station moest k nog ff wachten op mijn bus... Ook weer een leuk verhaal haha, ik zat daar op zo’n bankje te wachten en een beetje in mijn lonely planet te bladeren. Komt er een man van rond de 50 naar me toe en gaat naast me zitten. Gaat ie me vanalles in gebrekkig Engels aan me vragen en na 5 minuten keek ie me aan en zei: I love you.... Nou toen heb ik toch maar heel snel mijn hoofd omgedraaid en ben heel druk in mijn lonely planet gaan bladeren haha wat een grap!

Toen ik de bus instapte was er een baby enorm hard aan het huilen en dan denk je natuurlijk, pfff daar wil ik niet 8 uur naast zitten, en jawel hoor... Ik zat naast een vrouwtje met een kindje en een baby. Dus we zaten met z’n vieren op twee stoelen. Kindje tegen de raam, vrouwtje in het midden, ik aan de kant van het gangpad en die baby over onze benen heen. Gelukkig hield die baby na een kwartier op met huilen en viel ie in slaap. Het vrouwtje was de hele tijd aan het knikkebollen en viel constant met haar hoofd op mijn schouder. Die busrit heb ik dus weinig geslapen en ik was dus ook blij dat ik ’s morgens om 7 uur aankwam in Hampi.

En dan stap je de bus uit... You want riksja, where do you want to go ma’am, you want guidebook or map?!? Natuurlijk wil je deze mannekes zo veel mogelijk negeren want anders kom je ergens terecht waar je toch helemaal niet wilt zijn. Uiteindelijk ben ik met een man aan de praat geraakt die gewoon normaal een gesprek wou voeren en uiteindelijk ben ik toen bij een heel leuk guesthouse uitgekomen. Gelegen tussen allemaal restaurantjes en leuke winkeltjes dus dat zat helemaal snor!

Anouk die zou pas rond een uur of 10 aankomen. Bleek toen dat je in heel Hampi eigenlijk geen bereik hebt, dus toen ben k maar naar de bushalte gelopen en heb daar op Anouk gewacht terwijl ik een heerlijk kopje Chai heb gedronken. Echt waar, die Indiase thee die ze echt overal verkopen is zo lekker he.. Ik was echt heel erg blij om Anouk weer te zien. We hebben tijdens de introductieweek ook samen op een kamer geslapen en toen bleek al dat we het goed met elkaar konden vinden. We hebben mekaar ff een dikke knuffel gegeven en zijn toen richting het guesthouse gelopen. Voor Anouk was dit weer even heel iets anders. Ze zit echt in een klein dorpje in the middle of nowhere, waar ze aan Indiase vrouwen Engelse les geeft. Ze eet 3x per dag rijst en er zit heel weinig variatie in. Het werd dus echt een wegaanonseenslekkervolvretenweekend. Ze zat helemaal te glunderen toen ze in het restaurant toast met ei kreeg, echt prachtig om te zien!

De rest van de dag hebben we lekker geshopt en vooral veel lekkere dingetjes gegeten tussendoor. We hebben ook een kleermaker in het stadje gevonden en daar heb ik mijn eerste echte Indiase outfit laten aanmeten.

Die avond hebben we echt de meest relaxte plek van heel Hampi gevonden. Als je er naartoe wilt moet je een stukje langs de rivier lopen, dan door een bananenplantage heen lopen en dan kom je bij een restaurantje uit waar een enorme mangoboom staat. Nou, je kon er heerlijk op de grond zitten met een schuine muur achter je rug zodat je lekker achterover hangend naar de rivier kon kijken tijdens de zonsondergang, gewoonweg prachtig!

We hebben daar denk ik vanaf 7 uur tot ongeveer 11 uur gezeten en echt allemaal kleine gerechtjes genomen en lekkere milkshakes en lassi’s erbij, en natuurlijk de nodige bekers chai... We kwamen daar nog een vrouwtje tegen dat al 2,5 jaar aan het reizen was en over 2 weken weer terug naar Canada ging omdat haar visum dan zou verlopen. Ze had 2 jaar les gegeven in Noord-Korea en was nu aan het rondreizen door India.

De volgende dag zijn we tot een uur of 2 met een riksja de omgeving gaan verkennen. De chauffeur wist ons van alles te vertellen over de ruines van Hampi. Echt een prachtig gebied is het, kijk maar even goed naar de foto’s zou ik zeggen.

’s Middags hebben we nog wat gewinkeld en onze outfits opgehaald bij de kleermaker. Ze zien er echt heel mooi uit!

Die avond zijn we met een bus vanuit Hampi naar Hospet gereden en echt waar, die hobbels die waren hoog! Ik denk dat ik bij iedere hobbel wel 10 cm. boven mijn stoel uitkwam haha...

In Hospet moest ik nog zeker drie uur op mijn Sleeper bus wachten. Die heb ik in een restaurantje doorgebracht tot die om 11 uur ’s avonds ook dicht gingen. Nog ff op het station gewacht en toen kwam de bus om kwart over 12 toch eindelijk aanzetten, een half uur te laat maar ja, ik kon eindelijk gaan slapen... en lekker ook nog, want het was een bus met bedden, echt heerlijk.

Rond een uur of half 9 kwam ik vanmorgen aan in Bangalore toen ik een riksja naar mijn appartement wilde pakken. 400 Roepies zei de riksjadriver.... ik heb hem echt heel hard uitgelachen en ben doorgelopen naar de volgende... weer 400 roepies, naja dacht ik... wat is dit nou?!? Bleek dat ze met z’n allen aan het staken waren. De riksja’s hier zijn geel met zwart. Nu wil de overheid ze geel met groen gaan maken en er elektronische tellertjes in gaan zetten (zodat ze toeristen zoals mij niet meer op kunnen lichten). Daar zijn ze het dus duidelijk niet mee eens.... Pfff, ik had wel weer gelijk door dat ik terug was in de grote stad.

Hoe meer tripjes ik maak naar de kleinere dorpjes, hoe minder zin ik er altijd in heb om terug te gaan naar Bangalore... Die kleine dorpjes en stadjes trekken me toch zoveel meer. Ik heb nu ook alweer ontzettend veel zin in volgend weekend. Dan ga ik naar de westkust en misschien zelfs een boottocht maken over de Backwaters van Kerala. Ik heb er zin in!

Meer foto’s zijn de vinden op www.sennaspiertz.waarbenjij.nu