Heel vroeg in de ochtend kreeg in van Anouk een smsje dat ze aan was gekomen in Bangalore. Onze vakantieweek kon dus beginnen! Nouja, ik moest wel nog even een dagje hard aan de bak op stage. Wat daar trouwens heel grappig is om te zien, is dat wanneer ‘big boss’ Sai er is, iedereen altijd voor Indiase normen hard aan het werken is en dat zodra hij weer de deur uit is, ze eigenlijk lekker aan het lanterfanten zijn. Dan komen de mobieltjes tevoorschijn en tetteren de Hindi liedjes je om de oren door een schelle speaker. Om drie uur kwam de blinde receptionist naar me toe: “Ma’am, I have to leave at 4 p.m. and my MD has asked me to close the office, is that a problem for you?” Haha, nee hoor. Ik kon dus een uurtje eerder naar huis, spullen pakken, nog wat boodschappen doen en toen heb ik samen met Anouk een riksja gepakt naar het treinstation. Op de heenweg hadden we een duurdere AC 3 Tier wagon. Dit betekent eigenlijk dat je bed er iets schoner uitziet en er is airco. Nou, dat daar airco was, was wel te merken. Het was gewoon een f*cking iglo!
Na flink wat gebibber kwamen we aan in Kollam waar we een tour op de backwaters gingen maken. Ik had dit al een keer gedaan maar Anouk wilde t ook heel graag zien. Toen ik de vorige keer die tour deed, had ik een privé bus met wel 30 zitplaatsen, zat ik helemaal alleen op het bootje en had ik als het ware een privé tour. Dat was deze keer wel anders. We moesten met z’n achten plus de chauffeur in een gewone auto en drie mensen moesten een riksja delen. Tijdens het ritje werden natuurlijk flink wat reisverhalen uitgewisseld. Vooral één Canadese jongen was hele verhalen op aan het hangen over waar ie allemaal wel niet was geweest en wat ie allemaal allemaal had gezien van India. Er zaten ook een moeder en dochter in de auto die uit Groot-Brittannië kwamen. Daar hebben we veel mee zitten kletsen en uiteindelijk bleek dat ze ook in hetzelfde hotel verbleven als ons. Ik vond het heel cool dat die moeder gewoon meeging naar India, ook al was het alleen maar voor 2 weken. De tour was prachtig en ik heb weer zitten genieten van de prachtige natuur daar. Toen we terugkwamen van de tour zijn we nog eventjes naar een bakkerijtje gegaan om daar wat gebakjes en een soort van bladerdeegbroodjes met een hele lekkere gekruide vulling te halen. Daarna zijn we naar het hotel gelopen en eenmaal op onze kamer zijn we eigenlijk vrij snel in slaap gevallen.
De volgende dag gingen we met de trein naar Varkala. We kochten kaartjes voor de goedkoopste klasse, het was toch niet heel ver reizen, nog geen half uurtje. De trein zat best vol, dus besloten we om maar in de tussenruimte te gaan zitten. Wat heel gaaf is, is dat ze meestal de treindeuren gewoon open laten staan tijdens het rijden. Ik hing dus ook lekker met een been buiten op het trapje. Dat de deur open stond was trouwens wel lekker, het was namelijk behoorlijk warm die dag.
In Varkala moesten we een hotelletje gaan zoeken. De riksjachauffeur zei dat hij wel een goed hotelletje wist, ik voelde ‘m al aankomen.... Hij stopte ergens achteraf bij een hotel en het zag er op zich prima uit, maar het lag helemaal niet dicht bij de kust. Zo’n riksjachauffeur blijft dan maar proberen om je bij een van zijn hotelletjes onder te brengen. Daar ben k altijd heel gauw mee klaar en ik heb m ook duidelijk gezegd dat ie ons naar het strand moest brengen, punt uit! Dat deed ie uiteindelijk en toen hebben we ons daar een heel leuk guesthouse gevonden bovenop de cliff. Het guesthouse ernaast was nog vetter, dat was namelijk knalroze en die van ons paars, maarja, wij hadden dus wel een leuk uitzicht op dat roze guesthouse! En het mooiste van alles was nog dat we een balkon hadden met zeezicht, prachtig gewoon.
Wat we in Varkala allemaal gedaan hebben is eigenlijk heel makkelijk te omschrijven. Slapen, zonnen, shoppen en vooral heel lekker eten. Zo dat was het dan voor Varkala, nee hoor haha...
Dat we hebben zitten te genieten daar is gewoon een feit. We sliepen iedere dag tot een uur of half tien en gingen dan naar een heel chill restaurantje om daar te ontbijten met een gebakken eitje en een pot Chai erbij. Daarna even over de boulevard met winkeltjes lopen en wat dingetjes bekijken en daarna omkleden en dan tot zonsondergang op het strand liggen. Zwemmen in de zee was heel erg lekker en de golven waren supermooi. Aangezien ik langzamerhand mijn kajak toch wel begin te missen en ik de kriebels kreeg bij die mooie golven, moest ik maar met een alternatief komen om gebruik van die golven te maken. Bodysurfen dus! Wachten tot de golf vlak achter je is, dan keihard zwemmen en meesurfen op de golf. Daarna moest k wel iedere keer even met mijn lijf onder water blijven om mijn bikini te fatsoeneren want bohhh, dat laatste stuk van iedere golf was net een wasmachine…
Op het strand liepen ook iedere dag twee vrouwtjes rond met vers fruit zoals ananas, watermeloen en kokosnoten. Wij namen iedere dag een lekkere verse ananas en zo zoet heb ik ze nog nooit eerder gehad, heerlijk. Varkala is best wel een toeristenplaats. Overdag ligt het strand vol toeristen en ’s avonds als de zon onder gaat, komen de lokale Indiers ook naar het strand toe. Verder spelen ze er af en toe ook een potje cricket en op een gegeven moment liep er een doberman over het strand. Toen ze de bal hadden weggeslagen was het HAP!.... en toen was de bal van de doberman. Nou daar sta je dan... Het was echt heel kostelijk om te zien hoe ze uiteindelijk tóch de bal terugkregen.
Iedere avond hebben we heerlijk gegeten bij een van de vele restaurantjes die Varkala rijk is. Meestal namen we verse vis of garnalen. Je kon je visje gewoon uitkiezen als het ware. We hebben nog twee avonden met de twee Engelse dames doorgebracht en ervaringen met ze uitgewisseld. Ik vond het heel gezellig en het was vooral leuk om weer even echt ècht Engels met iemand te kunnen spreken. Ik merk dat de gesprekken dan toch een stuk lekkerder lopen dan bijvoorbeeld een gesprek met een Indiër. Ohja, het Alo-to-the-Queen toetje, heerlijk!
Hmm... Ja dat lange weekendje Kerala samen met Anouk was een heerlijke tussenpauze. Na een lange treinreis van ongeveer 14 uur (lekker warm in de sleeperclass), waren we weer in Bangalore en moest ik meteen weer aan de bak op mijn stage.
Het was een superleuke week en afgelopen weekend was een weekend waar we allebei al ontzettend lang naar uitkeken. Namelijk ons shopweekend. In Bangalore kan je namelijk behoorlijk goed shoppen, aangezien het barst van de shopping malls vol met winkels van westerse merken. Met een leuk Sinterklaasbudget hebben we ons 2 dagen lang goed weten te vermaken in al die winkelcentra en hebben we uiteindelijk een flinke buit binnen weten te halen. Het was dus toch een beetje Sinterklaas voor ons.
Op pakjesavond heb ik nog gezellig met mijn ouders geskyped en toen bleek dat de Sint toch nog wat cadeautjes voor me bij mijn ouders voor de deur had gelegd. Ik moet zeggen dat ik pakjesavond via skype best gezellig vond, ondanks het gebrek aan pepernoten. Want het pakketje was wel aangekomen, maar het lag nog op het postkantoor en dat was dicht op zondag dus kon ik het pas maandag ophalen. Vandaag ben ik dus naar het postkantoor toegegaan en toen bleek dat allebei de pakketjes waren aangekomen, de één in een wat betere staat dan de andere. Een rat had namelijk een gat in het pakket van Jasper geknabbeld en ontdekt dat pepernoten INDERDAAD heel erg lekker zijn. Nouja, jammer voor die ene zak pepernoten dan. Gelukkig zaten er nog genoeg andere dingen in het pakket zoals stroopwafels, gedroogd vlees (ja, ik mis vlees stiekem toch wel... hmm, een lekkere entrecote of gewoon een frikandel uit de muur, anyway....), haribo snoep, nog meer chocoladepepernoten, chocolade letters, koetjesrepen, en het vetste cadeau van de Sint was toch wel de trekkershutspot uit een zakje. Ik ben echt heel benieuwd hoe die gaat smaken!
Danku Sinterklaasje :D
Vanavond gaat Anouk alweer terug naar Nederland. Ik ga haar echt wel missen want de afgelopen week was super! Ze heeft me heel veel verteld over het leven van meisjes op het platteland hier. Daar liep ze namelijk stage en heeft ze ontzettend erge verhalen te horen gekregen van die meisjes. India mag dan beweren dat het een modern land aan het worden is, dat is niet zo. Misschien alleen in de grote steden, want op het platteland verandert er bar weinig. Die kleine dorpen weten bijvoorbeeld echt niet wie de nieuwe president van Amerika is. Anouk liet de meisjes waar ze mee werkt Jurassic Park zien en toen vroegen de meisjes aan haar: “Ma’am, do these animals live in your country?”. Nou dat zegt toch genoeg. De meeste mensen in die kleine dorpjes zijn nog compleet wereldvreemd. Het kastesysteem bestaat gewoon nog en verliefd worden is iets wat niet mag, het is verboden. In de grote steden valt dit wel mee, maar toch... Ik vind het jammer dat ik van dit soort verhalen moet horen. Horen dat er nog steeds iets mis is aan dit land. Ik ben op dit moment het boek “The White Tiger” aan het lezen. Een boek wat ik iedereen aan kan raden. Op de achterkant lees je al: “India is rising, but it’s got a rotten heart”. Daar ben ik het dus mee eens. Het is een prachtig land, maar diep van binnen is er nog veel mis en kan er nog veel veranderd worden.
Ik ga nu maar weer stoppen want de blog wordt weer een beetje te lang. Ik vind het heel leuk om al jullie lieve berichtjes te lezen en ben soms ook heel verrast van wie ik ze krijg, bedankt allemaal!
